Atlantik Wall – een persoonlijke kijk op de Belgische kustlijn

De titel Atlantik Wall verwijst in eerste instantie naar de beruchte verdedigingslinie uit de Tweede Wereldoorlog. In deze reeks gebruik ik die naam bewust als hedendaagse metafoor. De Belgische kustlijn vormt vandaag een eigen muur: een bijna ononderbroken rij van appartementsgebouwen die zich als een front opdringt tussen strand en hinterland.

Voor dit project wandelde ik de volledige kustlijn af, van De Panne tot Knokke, met mijn fototoestel als metgezel. Het doel was niet om toeristische of pittoreske beelden te maken, maar om de fysieke én visuele spanning te vatten die ontstaat wanneer je je voortbeweegt langs een ruimte die tegelijk open en afgesloten aanvoelt. Telkens opnieuw dwingt de omgeving je om te kiezen: kijk je naar de zee, naar de horizon – of naar de muur van architectuur, naar het repetitieve raster van terrassen, ramen, lijnen? 

Mijn beelden zoeken dat spanningsveld op. Ze tonen zichtlijnen die onderbroken worden, reflecties waarin binnen en buiten samenvloeien, structuren die ritmisch en afstandelijk zijn. Soms komt er een speels element of kleurvlak in beeld. 

Atlantik Wall is een lopende reeks. Ik werk er verder aan, telkens met dezelfde nieuwsgierigheid naar hoe onze kustlijn zich toont, en hoe wij ons ertoe verhouden. Het is een zoektocht naar evenwicht tussen esthetiek en observatie, tussen afstand en betrokkenheid.

Atlantik Wall – Un regard personnel sur le littoral belge

Le titre Atlantik Wall renvoie à l’origine à la célèbre ligne de défense de la Seconde Guerre mondiale. Dans cette série, j’emploie ce nom comme une métaphore contemporaine. Le littoral belge forme aujourd’hui son propre mur : une rangée presque ininterrompue d’immeubles à appartements qui s’imposent comme une façade entre la plage et l’arrière-pays.

Pour ce projet, j’ai parcouru à pied l’ensemble du littoral, de La Panne à Knokke, appareil photo à la main. Mon objectif n’était pas de produire des images touristiques ou pittoresques mais de capter la tension physique et visuelle qui se manifeste lorsqu’on se déplace dans un espace à la fois ouvert et fermé. À chaque instant, l’environnement impose un choix du regard : vers la mer, vers l’horizon ou vers le mur d’architecture, avec son rythme répétitif de terrasses, fenêtres et lignes.

Mes images explorent cette tension. Elles révèlent des lignes de vue interrompues, des reflets où l’intérieur et l’extérieur se fondent, des structures répétitives et distantes. Parfois, un élément ludique ou une touche de couleur vient troubler cette rigueur.

 Atlantik Wall est une série en cours. Je poursuis ce travail avec la même curiosité : comment notre littoral se montre-t-il aujourd’hui et comment nous y relions-nous ? C’est une quête d’équilibre entre esthétique et observation, entre distance et engagement.